رباعی شمارهٔ ۱۶ سلمان ساوجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به زیبایی و ویژگی‌های خاص محبوب خود اشاره می‌کند. او از سایه محبوبش که مانند سنبل (نوعی گل) است، صحبت می‌کند و می‌گوید که زیبایی او مانند یاقوتی در باغ عدن پرورش یافته است. همچنین، شاعر همچون لب‌های خود که جانش را نیکو می‌پروراند، از عشق و محبت به محبوبش سخن می‌گوید و آن را زندگی‌بخش می‌داند.