رباعی شمارهٔ ۲۱ سلمان ساوجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به معنای دوری از اشتباه و نافرمانی از کسی اشاره دارد که نعمت‌های زندگی را به انسان بخشیده است. شاعر به این نکته تأکید می‌کند که نافرمانی از کسی که به ما نعمت داده، خطاست و در این راستا، به تشبیه منعم (بخشنده نعمت) به دوات و کلک (قلم) می‌پردازد و می‌گوید که اگر او سخن بگوید، دنیا تیره و تار می‌شود. به طور کلی، پیام این اشعار احترام به نعمت‌ها و نافرمانی نکردن از بخشنده آن‌هاست.