رباعی شمارهٔ ۲۷ سلمان ساوجی
سلمان ساوجی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا اسب مراد شه صفت می‌تازی
با حال من پیاده کی پردازی؟
من با تو چو رخ راست روم لیکن تو
چون فیل و چو فرزین کج می تازی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
علامت‌گذاری این شعر نشان‌دهنده حال و هوای شاعر است که در آن با تمثیلی از دو شکل متفاوت عشق و ارتباط صحبت می‌کند. او خود را به اسبی که در پی مرادش می‌تازد تشبیه می‌کند و می‌گوید که با حال پیاده‌ای که نمی‌تواند به سرعت برسد، چگونه می‌تواند با محبوبش همراه شود. در نهایت، او به تفاوت وضعیت خود و محبوبش اشاره می‌کند که در حال شادی و سرخوشی است، در حالی که او در یک حالت پائین‌تر و ناچار از پیاده‌روی است.