رباعی شمارهٔ ۳۱ سلمان ساوجی
سلمان ساوجی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زنجیر سر زلف چو می‌جنبانی
بر دامن ماه مشک می‌افشانی
چشم سیهت که شوخ می‌خوانندش
شوخ می‌رود چو باز می‌گردانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذبه‌ی موهای محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید وقتی او زنجیر موهایش را حرکت می‌دهد، به مانند مشک بر دامنش جلوه می‌کند. همچنین به چشم‌های سیاه و شوخ او اشاره می‌کند که هر وقت مورد توجه قرار بگیرد، بیشتر جذاب و بازیگوش می‌شود. شاعر به طور کلی، زیبایی و شگفتی را در حرکات و نگاه محبوبش توصیف می‌کند.