رباعی شمارهٔ ۳۸ سلمان ساوجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعری از شاعر بیانگر لحظه‌ای است که شمع دیشب روشن بوده و ناگهان صبح فرا می‌رسد. در این لحظه، شعله شمع خاموش می‌شود و با پایان روز، شب جای آن را می‌گیرد. این تصویر، تغییر از روشنایی به تاریکی را به خوبی نشان می‌دهد.