رباعی شمارهٔ ۳۹ سلمان ساوجی
سلمان ساوجی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ما هم که رخش روشنی خور بگرفت
گرد خط او دامن کوثر بگرفت
دلها همه چاه زنخدان انداخت
و آنگه سر چاه را به عنبر بگرفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جلوه‌های خاص یک معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که نور و روشنی معشوق به قدری دل‌ربا و دلنشین است که توجه دلها را به خود جلب می‌کند. همچنین، زیبایی معشوق به گونه‌ای است که دلها را در چاه زلف او گرفتار می‌کند و در نهایت، آرزوها و خاطرات شیرین را به یاد می‌آورد.