رباعی شمارهٔ ۴۲ سلمان ساوجی
سلمان ساوجی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در معرض رویت قمر آمد بشکست
در رشته لعلت شکر آمد به شکست
موی تو ز بالا به قفا باز افتاد
ناگاه سرش بر کمر آمد به شکست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به زیبایی و سادگی دلبری می‌پردازد. قمر (ماه) نمایان می‌شود و زیبایی‌های او را توصیف می‌کند. در عین حال، موی محبوب به شکلی رها می‌شود که زیبایی او را دوچندان می‌کند و بر حساسیت و جذابیت وصالش تأکید می‌نماید. این اشعار به تصویر کشیدن لحظات عاشقانه و زیبایی‌های ظاهری و درونی می‌پردازد.