رباعی شمارهٔ ۶۲ سلمان ساوجی
سلمان ساوجی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زلف سیهت که بر مهت می‌پوید
در باغ رخت سنبل و گل می‌بوید
بر گوش تو سر نهاده و اندر گوشت
احوال پریشانی ما می‌گوید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند. زلف‌های مشکی او همچون جویبار بر چهره‌اش حرکت می‌کند و در باغ زیبایی‌اش، سنبل و گل را بو می‌کند. او در کنار معشوقه‌اش قرار دارد و در گوش او از پریشانی و حال خود صحبت می‌کند.