رباعی شمارهٔ ۶۹ سلمان ساوجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به جستجوی درمان دردهای خود می‌پردازد و می‌پرسد که آن درمان چه زمانی خواهد رسید. او به وعده‌ها و انتظارهای طولانی اشاره می‌کند و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که امیدوار است سرانجام آن درمان پیدا شود.