رباعی شمارهٔ ۷۳ سلمان ساوجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تأمل در دقت و ظرافت کار اشاره دارد. شاعر می‌گوید وقتی که دستت با کارد (ابزاری برای برش) به کار مشغول است، اگر سر انگشتت را بخراشی، باید بدانی که انگشت تو مانند جواهر و گل است که به زیبایی و ظرافت خود می‌بالند. تیغ کارد به توجیهی حاکی از افراط و تحیر، سر انگشت را لمس می‌کند. در واقع، شعر به اهمیت هنر و مهارت در صفر تا صد کار اشاره دارد و از زیبایی‌ها و ظرافت‌های دست بشر سخن می‌گوید.