رباعی شمارهٔ ۷۶ سلمان ساوجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر عشق و شیفتگی عمیق شاعر به معشوق است. شاعر می‌گوید که دل او به زیبایی چهره معشوق عشق می‌ورزد و این عشق همچون سوختگی داغ و شدید است. او همچنین اشاره می‌کند که جان خود را به چهره معشوق تقدیم کرده و این چهره به قدری لطیف و زیباست که دل به آن تعلق دارد.