رباعی شمارهٔ ۸۰ سلمان ساوجی
سلمان ساوجی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن یار که مشک بر قمر می‌ساید
از لعل لبش در و گهر می‌زاید
هر چند که خائیده سخن می‌گوید
شیرین دهنش ولی شکر می‌خاید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی یک معشوق اشاره دارد که با خاصیت‌هایش توجه را جلب می‌کند. او مانند مشک، عطر و لطافت دارد و لب‌هایش همچون جواهرات ارزشمند هستند. حتی اگر به نظر برسد که سخنان بی‌معنی یا عادی می‌گوید، کلامش شیرین و دل‌نشین است. این شعر توصیف کننده جذابیت و تأثیرگذاری معشوق است.