نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۷۸ سلمان ساوجی

سلمان ساوجی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

خواهم که مرا مدام آماده بود

جام و می و شاهدی که آزاده بود

چندان بخورم باده که چون خاک شوم

این کاسه سر هنوز پر باده بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر خواسته است که همواره آماده و مست باشد و از می و شراب و معشوق خود بهره‌مند گردد. او می‌خواهد آنچنان شراب بنوشد که به حدی مست شود که خود را فراموش کند و مانند خاک شود، اما هنوز کاسه سرش پر از شراب است. این استعاره‌ها نشان‌دهنده عشق و زندگی بی‌پروا هستند.