رباعی شمارهٔ ۷۹ سلمان ساوجی
سلمان ساوجی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ز آن رو که هوا، بوی خوشت می‌گیرد
دی را دمی از باد هوا نگریزد
بر باد هوا بید به بویت ارزد
در پای صبا شمع به عشقت میرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر شادی و زیبایی ناشی از بوی خوش معشوق هستند. شاعر می‌گوید که به خاطر عطر معشوق، هوا خوشبو می‌شود و حتی بادی که می‌وزد، لحظه‌ای از آن فرار نمی‌کند. او همچنین اشاره می‌کند که بید در باد به خاطر بوی معشوق ارزشمند است و شمعی که در پای صبحگاه (صبا) به عشق او می‌سوزد، نماد عشق و فداکاری است.