بخش ۴۳ - از خمار باز آمدن جمشید سلمان ساوجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

ملک در خواب صدای چنگی را شنید و چون بادی در صبح به خود خندید. او که خواب‌آلود بود، از خواب بیدار شد و شراب، آب، مطرب و مهتاب را دید. وقتی ماه بیدار شد، خورشید نمایان گشت و او به آرامی به برج خود بازگشت. نسیم بوی بهار را می‌داد و گل سمن رنگی زیبا داشت. ماه خورشید را بی‌جان دید و این تصاویر از عمق جان او سر برآوردند.