بخش ۵ - رباعی سلمان ساوجی
سلمان ساوجی / جمشید و خورشید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شاهی که به نعلین رخ مه آراست
گشت از قدمش پشت کج گردون راست
بر حسن مه چارده انگشت نهاد
مه را بشکست وز آن شب انگشت نماست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیتها اشاره به شاهی دارند که با زیبایی چهرهاش بر زندگی و جهان تأثیر میگذارد. او با نعلین خود زمین را تحت تأثیر قرار داده و کجیهای آن را راست کرده است. همچنین، او به زیبایی ماه (با اشاره به حسن مهربانی) توجه کرده و به نوعی زیبایی ماه را تحت تأثیر قرار داده و آن را متمایز کرده است. در کل، این شعر به قدرت و زیبایی شاه و تأثیر او بر جهان اشاره دارد.