شمارهٔ ۲۴ صامت بروجردی
صامت بروجردی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
مرد خدا فریفته مال و جاه نیست
در بند مال و دولت و تاج و کلاه نیست
جان بردن از مهالک اسباب دنیوی
الا بعون و رایت فضل الله نیست
هرگز ز ظلم خلق مبر بر کسی پناه
الا خدا که غیر خدا دادخواه نیست
تا او نسازد از خم ابرو اشاره
کس را ز حادثات دو گیتی پناه نیست
تشویش چوب حاجب و دربان چه میکنی
رسم ملوک بر در این بارگاه نیست
راهی نرفتهای که بری پی به منزلی
جز یک قدم به منزل جانانه راه نیست
منع نظاره از رخ خود کی نموده است
گر بیبصیرتی تو کسی را گناه نیست
سوءالسریره باعث تحریک شبهه است
ورنه میان باطل و حق اشتباه نیست
از انقلاب ماهیت خود بپوش چشم
(صامت) رهی به چهاره بخت سیاه نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر میگوید که مرد خدا به مال و مقام فریفته نمیشود و نباید در دام دنیوی گرفتار گردد. او تأکید میکند که تنها خداوند پناه انسانها است و هیچ کس دیگری نمیتواند به آنها کمک کند. همچنین اشاره میکند که بدون اراده و اشاره خدا، هیچ کس نمیتواند از مشکلات فرار کند. شاعر به بیثمر بودن نگرانی درباره چهره و مقام دیگران اشاره کرده و بر اهمیت بصیرت و شناخت حقیقت تأکید میکند. در پایان، بر این نکته تأکید میکند که نباید اجازه داد ماهیت واقعی انسانها تحت تأثیر حوادث پنهان شود.