شمارهٔ ۳ - نوحه دیگر صامت بروجردی
صامت بروجردی / کتاب المواد و التاریخ / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)
آه که صد پاره جگر شد حسن
داد ز زن، داد ز بیداد زن
زهر معاویه کافر ز سر
کرد جهان را همه بیت‌الحزن
شیر خدا پادشه لوکشف
جانب یثرب به شتاب از نجف
آمده با فوج ملک صف به صف
ورد زبان کرده همه با اسف
آه که صدپاره جگر شد حسن
گمشده از عرش برین گوشوار
غم شده با احمد مختار یار
جانب جبریل امین گوش دار
گرید و گوید ز الم زار زار
آه که صد پاره جگر شد حسن
بوالبشر از خجلت خیرالبشر
بر سر زانو بنهاده است سر
نوح از این داغ شده نوحه گر
گرید و گوید به دو چشمان تر
آه که صد پاره جگر شد حسن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به درد و رنج و سوگ امام حسن(ع) اشاره دارد. شاعر با تکرار عبارت "آه که صد پاره جگر شد حسن"، احساس عمیق خود را از فقدان و مظلومیت ایشان بیان می‌کند. او به ظلم و بیداد زنان معاویه اشاره کرده و وضعیت غم‌انگیز مسلمانان و خانواده پیامبر(ص) را توصیف می‌کند. در این شعر، همچنین به واکنش شخصیات‌های بزرگ و نگران مانند پیامبر(ص) و نوح(ع) به این مصیبت اشاره می‌شود. در نهایت، این شعر به عمق غم و اندوهی که بر دل‌ها نشسته پرداخته و یادآور مظلومیت امام حسن(ع) است.