شمارهٔ ۱ - کتاب نوحه‌های سینه‌زنی صامت بروجردی

رفتی و بردی ز دل، تاب و توانم علی

داغِ فراقِ تو زد، شعله به جانم علی

(تازه جوانم علی، سروِ روانم علی)

بعدِ تو امیدِ من، قطع شد از زندگی

داد فراقت به باد، نام و نشانم علی

(تازه جوانم علی، سروِ روانم علی)

رفتی و از رفتنت، بابِ تو دلگیر شد

مادرت ای نوجوان، از غمِ تو پیر شد

در کفِ دشمن اسیر، پیرِ زمین‌گیر شد

دوریِ رویِ تو کرد، سیر ز جانم علی

(تازه جوانم علی، سروِ روانم علی)

مانده به دل آرزو، تا که در این وادی‌ات

پا کنم از رویِ مهر، حجله‌گهِ شادی‌ات

بهرِ تو بندم حنا، در شبِ دامادی‌ات

داد که یک دم نداد، دهر امانم علی

(تازه جوانم علی، سروِ روانم علی)

ای گلِ باغِ حسین، اکبرِ نسرین‌عذار

دیدهٔ زینب بُوَد، بهرِ تو در انتظار

گریه کنم تا به کی، در غمِ تو زار‌زار؟

بی‌تو رَوَد بر فلک، آه و فغانم علی

(تازه جوانم علی، سروِ روانم علی)

سیر نگشته دلم، از رخِ زیبایِ تو

بابِ تو دارد هنوز، میلِ تماشایِ تو

خیز که تا بنگرم، بر قد و بالایِ تو

آتشِ قلبِ کباب، تا بنشانم علی

(تازه جوانم علی، سروِ روانم علی)

خانهٔ صبرِ مرا، ساخته زیر و زِبَر

آنکه تو را ای پسر، تیغِ ستم زد به سَر

تا ز سرت شد عیان، معنیِ شق‌القمر

(تازه جوانم علی، سروِ روانم علی)

تنگ چو «صامت» شده، دل ز جهانم علی