شمارهٔ ۱۱۹ سنایی
سنایی غزنوی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
در مهر ماه زهدم و دینم خراب شد
ایمان و کفر من همه رود و شراب شد
زهدم منافقی شد و دینم مشعبدی
تحقیقها نمایش و آبم سراب شد
ایمان و کفر چون می و آب زلال بود
می آب گشت و آب می صرف ناب شد
دوش از پیاله‌ای که ثریاش بنده بود
صافی می درو چو سهیل و شراب شد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از تغییرات درونی و تزلزل ایمان و دین خود سخن می‌گوید. او به این موضوع اشاره می‌کند که زهد و دینش دچار فساد و نفاق شده و حقیقت‌ها به نمایشی تبدیل گشته‌اند. همچنین، او تشبیه می‌کند که ایمان و کفرش مانند می و آب زلال بوده، اما به نوعی مخلوط شده‌اند. در پایان، شاعر به نوعی نوشیدنی اشاره می‌کند که از پیاله‌ای به مناسبت خاصی صاف شده و به شراب تبدیل شده است. به طور کلی، این شعر به سرگردانی و دگرگونی روحی شاعر می‌پردازد.