شمارهٔ ۱۱۶ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر غم و اندوه عاشق است که دچار دگرگردی و احساس تنهایی می‌شود. شاعر می‌گوید که اگرچه دنیا پر از زیبایی‌ها و خوبرویان است، اما او در عشق خود غمگین و رنجور است. وجود محبوبش برای او ضروریست و وقتی به او نمی‌رسد، دلتنگی‌اش بیشتر می‌شود. همچنین شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در زندگی هر کسی، رنج و بلا وجود دارد و این طبیعی است. در نهایت، او از دیگران می‌خواهد تا به عشق او احترام بگذارند و آن را خطا نپندارند، زیرا عشق و غم آن جزء جدایی‌ناپذیر زندگی است.