شمارهٔ ۲۲ سنایی
سنایی غزنوی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ما باز دگرباره برستیم ز غم‌ها
در بادیهٔ عشق نهادیم قدم‌ها
کندیم ز دل بیخ هواها و هوس‌ها
دادیم به خود راه بلاها و الم‌ها
اول به تکلف بنوشتیم کتب‌ها
و آخر ز تحیر بشکستیم قلم‌ها
لبیک زدیم از سر دعوی چو سنایی
بر عقل زدیم از جهت عجز رقم‌ها
اسباب صنم‌هاست چو احرام گرفتیم
در شرط نباشد که پرستیم صنم‌ها
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان تلاش انسان برای رهایی از غم‌ها و ورود به دنیای عشق اشاره دارد. شاعر از دل کندن از تمایلات دنیوی و پیوستن به مسیر بلا و رنج صحبت می‌کند. او به طور نمادین از نوشتن کتاب‌ها و شکستن قلم‌ها به عنوان فرایند یادگیری و درک عمیق‌تر یاد می‌کند. سپس به بی‌معنایی پرستش چیزهای ظاهری و مادی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در عشق واقعی، نیازی به پرستش مجسمه‌ها و بت‌ها نیست. در نهایت، شاعر به دعوت عشق پاسخ می‌دهد و خود را از قید و بندهای عقل آزاد می‌سازد.