شمارهٔ ۳۰۶ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر درباره‌ی عشق و وجود معشوق (جانان) است. شاعر می‌گوید که همه وجود جانان از جان و زندگی پر شده و تنها جانان است که می‌تواند جای جوانان را پر کند. او برای جانان آماده است تا حتی خون دلش را فدای آن کند. عقل می‌فهمد که وصف او امکان‌پذیر نیست، زیرا که جانان در بالاترین مرتبه قرار دارد. همچنین شاعر به تمایز زیبایی جانان در باغ و ناتوانی دیگران در توصیف او اشاره می‌کند. او به آب چشمه خضر (نماد جاودانگی) و معجزه عیسی (نماد عشق جاودانه) اشاره می‌کند و در نهایت می‌گوید که سنایی، شاعر بزرگ، نیز در عشق به جانان زنده است و از جانان سخن می‌گوید.