نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۲۸ سنایی

سنایی غزنوی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

ساقیا برخیز و می در جام کن

در خرابات خراب آرام کن

آتش ناپاکی اندر چرخ زن

خاک تیره بر سر ایام کن

صحبت زنار بندان پیشه‌گیر

خدمت جمشید آذرفام کن

با مغان اندر سفالی باده خور

دست با زردشتیان در جام کن

چون ترا گردون گردان رام کرد

مرکب ناراستی را رام کن

نام رندی بر تن خود کن درست

خویشتن را لاابالی نام کن

خویشتن را گر همی بایدت کام

چون سنایی مفلس خودکام کن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دعوت به لذت و شور زندگی است. شاعر از ساقی می‌خواهد که برای او شراب بریزد و در محیطی شاداب و سرزنده آرامش یابد. او به مرور زمان و ناپاکی‌ها اشاره می‌کند و می‌خواهد که با دوستانی همچون مغان و زرتشتیان جشن بگیرد و از خوشی‌های زندگی بهره‌مند شود. همچنین، شاعر بر اهمیت نام رندی و آزادی در زندگی تأکید می‌کند و به خودکامگی و عدم وابستگی به دنیا توصیه می‌کند. در مجموع، شعر ترغیب به زندگی شاد و آزادانه را نمایش می‌دهد.