نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۳۱ سنایی

سنایی غزنوی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

چشمکان پیش من پر آب مکن

دلم از عاشقی کباب مکن

ریگ را پیش چشم رود مکن

رود را پیش دل سراب مکن

به کس از ابتدا رسول مباش

رقعه‌ای آیدت جواب مکن

به صبوری توان رسید به دوست

به هم اندر مزن شتاب مکن

نه خدایی چنین مجیب مباش

دعوت خلق مستجاب مکن

با سنایی چنین توانی بود

ور نه شو خویشتن عذاب مکن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نوعی از عواطف و احساسات عاشقانه پرداخته و به معشوق توصیه می‌کند که از ابراز محبت و ناز پرهیز کند. شاعر به معشوق هشدار می‌دهد که نباید دل را با انتظار و اشتیاق آتشین کند و به او نصیحت می‌کند که در محیط عشق و رابطه، شتابزده عمل نکند. همچنین اشاره می‌کند که صبر و آرامش در رسیدن به عشق بسیار مهم است و نباید در این مسیر با دیگران درگیر شد. در پایان، با اشاره به قدرت عشق و مشکلاتی که ممکن است پیش بیاید، می‌گوید که باید توانایی مقابله با چالش‌ها را داشت و از خودآزاری پرهیز کرد.