نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۳ سنایی

سنایی غزنوی / غزلیات / وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

این چه جمالست و ناز کز تو در ایام تست

وین چه کمالست باز کز شرف نام تست

جان همه جانها کوثر و تسنیم تست

نقل همه نقلها پسته و بادام تست

سرمهٔ چشم سپهر تربت درگاه تست

حلقهٔ گوش سروش صدمهٔ پیغام تست

تکیه گه جان و دل گه رخ و گه زلف تست

بوسه گه چشم و لب گه در و گه بام تست

تقویت عاقلان لطف به تقدیر تست

تربیت عاشقان ناز به اندام تست

تا تو به شوخی گری پخته شود کار خام

کانکه درین روزگار سوخته بر خام تست

لهو و هوس را همی عشق شمردند خلق

عشق نه آنست چیست آنکه به هنگام تست

گام برون نه یکی کز پی بوسیدنش

مردمک دیده‌ها منتظر گام تست

طبع سناییت را توسنی اندر سرست

رایض او تا تویی توسن او رام تست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به بیان زیبایی‌های فردی می‌پردازد و ویژگی‌های خاص او را توصیف می‌کند. از جمال و ناز او گرفته تا کمال و شرف نامش را یادآوری می‌کند. او را منبع جان‌ها و اصل تمام زیبایی‌ها می‌داند و وجودش را برای دیگران قوت و الهام می‌شمارد. عشق به او به معنای عمیق‌تری از لذت جویی‌های سطحی است و در واقع نشان‌دهنده‌ی ارتباط عمیق و جانانه‌ای است که دیگران با او دارند. در نهایت، شاعر از او به عنوان محبوبی یاد می‌کند که همه منتظر دیدار و نزدیکی به او هستند.