شمارهٔ ۳۷۳ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر خواجه حافظ، شاعر از ساقی می‌خواهد که جامی پر از شراب به او بدهد و از او می‌خواهد که به او بیشتر و به دیگران کمتر بدهد. او به نقد انسان‌هایی اشاره می‌کند که به میخانه نمی‌آیند و به خود مغرورند. حافظ می‌گوید که او میخانه‌اش را به مسجد ترجیح می‌دهد و از ساقی می‌خواهد که چیزهایی که ارزشمند هستند را به او بدهد. در نهایت، او به زاهدان اشاره می‌کند و از آنها می‌خواهد که مانند گذشته بر روی شراب قضاوت نکنند و همان باده زندگی را به او بدهند. شعر به نوعی دعوت به سرزندگی و جشن در مقابل فخر و غرور است.