نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۳۰ سنایی

سنایی غزنوی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

الا ای نقش کشمیری الا ای حور خرگاهی

به دل‌سنگی به برسیمی به قدسروی به رخ‌ماهی

شه خوبان آفاقی به خوبی در جهان طاقی

به لب درمان عشاقی، به رخ خورشید خرگاهی

خوش و کش و طربناکی، شگرف و چست و چالاکی

عیار و رند و ناپاکی، ظریف و خوب و دل‌خواهی

ز بهر چشم تو نرگس، همی پویم به هر مجلس

ندیدم در غمت مونس، به جز باد سحرگاهی

مرا ای لعبت شیرین! از آن داری همی غمگین

که از حال من مسکین، دلت را نیست آگاهی

چو بی آن روی چون لاله، بگریم زار چون ژاله

کنم پر نوحه و ناله، جهان از ماه تا ماهی

گهی چهره بیآرایی، گهی طره بپیرایی

ز بس خوبی و زیبایی، جمال لشکر شاهی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت یک معشوق می‌پردازد. شاعر از ویژگی‌های معشوق صحبت می‌کند و او را به عنوان "شه خوبان" معرفی می‌کند، که در جهان بهترین و زیباترین است. معشوق با جلوه‌هایش دل عاشقان را تسخیر می‌کند و شاعر از سختی‌های خود در غم او می‌نالد. او از زیبایی معشوق که همچون نور خورشید و گل لاله است، تعریف می‌کند و بیان می‌کند که در غم او هیچ‌کس جز وزش باد را ندارد که او را همراهی کند. در نهایت، شاعر غم خود را به تصویر می‌کشد و از زیبایی‌های معشوق می‌نویسد که همواره او را شاداب و دل‌پذیر نگه می‌دارد.