شمارهٔ ۷۲ سنایی
سنایی غزنوی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
نخواهم من طریق و راه طامات
مرا مِی باید و مسکن، خرابات
گهی با مِی گسارم اندهٔ خویش
گهی با جام باشم در مناجات
گهی شطرنج‌بازم با حریفان
گهی راوی شوم با شعر و ابیات
گهی شه‌رخ شوم با عیش و راحت
گهی از رنج گردم باز شهمات
نخواهم جز می و میخانه و جام
نه محنت باشد آن جا و نه آفات
همیشه تا بوَم در خمر و در قمر
بیابم راحتی اندر مقامات
چو طالب باشم اندر راه معشوق
طلب کردن بود راه عبادات
طریق عشق آن باشد که هرگز
نیابد عاشق از معشوق حاجات
چنین دانم طریق عاشقی را
که نپْذیرد به راه عشق طامات
ز چیزی چون توان دادن نشانی
که پیدا نیست اندر وی اشارات
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از تمایلات خود به زندگی آزاد و بی‌محدودیت صحبت می‌کند. او به دنبال خوشی و لذت در خرابات و میخانه‌هاست و هیچ علاقه‌ای به رنج و محنت ندارد. شاعر لحظاتی را به مستی، مناجات، بازی شطرنج و لذت بردن از زیبایی‌ها اختصاص می‌دهد و معتقد است که عشق واقعی نیاز به طلب ندارد و عاشق نباید به دنبال نشانه‌ها و علامت‌های واضح باشد. او به نوعی عشق اشاره می‌کند که در آن نیازی به برآورده شدن خواسته‌ها نیست و مسیر عشق باید بر اساس آزادی و خودشناسی باشد.