شمارهٔ ۸ سنایی
سنایی غزنوی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)
انعمالله صباح ای پسرا
وقت صبح آمده راح ای پسرا
با می و ماه و خرابات بهار
خام خامست صلاح ای پسرا
با تو در صدر نشستیم هلا
در ده آواز مباح ای پسرا
خام ما خام تو و پختهٔ تست
تو ز می دار صراح ای پسرا
عاقبت خانه به زلف تو گذاشت
صورت فخر و فلاح ای پسرا
چشم بیمار تو ما را ببرید
ز صحیح و ز صحاح ای پسرا
از پی عارض چون صبح ترا
به نکورویی و راح ای پسرا
همه تسبیح سنایی این است
کانعم الله صباح ای پسرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر، به دعوت به شادابی و بیداری در صبح اشاره دارد و با نگاهی به زیباییهای طبیعت و لذتهای زندگی، به اهمیت خوشی و سرزندگی در زندگی میپردازد. شاعر به دوستانش میگوید که وقت صبح است و باید از زیباییهای طبیعت و لذت میهای ناب بهرهمند شوند. همچنین به عشق و زیبایی و تأثیر آن بر انسانها اشاره میشود و نهایتاً بیان میکند که همه اینها حکایت از نعمتهای الهی دارد.