نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸ سنایی

سنایی غزنوی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)

انعم‌الله صباح ای پسرا

وقت صبح آمده راح ای پسرا

با می و ماه و خرابات بهار

خام خامست صلاح ای پسرا

با تو در صدر نشستیم هلا

در ده آواز مباح ای پسرا

خام ما خام تو و پختهٔ تست

تو ز می دار صراح ای پسرا

عاقبت خانه به زلف تو گذاشت

صورت فخر و فلاح ای پسرا

چشم بیمار تو ما را ببرید

ز صحیح و ز صحاح ای پسرا

از پی عارض چون صبح ترا

به نکورویی و راح ای پسرا

همه تسبیح سنایی این است

کانعم الله صباح ای پسرا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر، به دعوت به شادابی و بیداری در صبح اشاره دارد و با نگاهی به زیبایی‌های طبیعت و لذت‌های زندگی، به اهمیت خوشی و سرزندگی در زندگی می‌پردازد. شاعر به دوستانش می‌گوید که وقت صبح است و باید از زیبایی‌های طبیعت و لذت می‌های ناب بهره‌مند شوند. همچنین به عشق و زیبایی و تأثیر آن بر انسان‌ها اشاره می‌شود و نهایتاً بیان می‌کند که همه این‌ها حکایت از نعمت‌های الهی دارد.