شمارهٔ ۱۱۷ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر بیان می‌کند که به رغم سختی‌ها و مشکلات روزگار، او از خود تقدیر می‌کند و زیر بار ذلت نمی‌رود. او خود را مانند پلنگی می‌داند که از ضعیف شدن و پذیرفتن ناامیدی پرهیز می‌کند. او همچنین به ارزش نفس و حیات خود اشاره می‌کند و نسبت به خواری و تنزل نفرت دارد، به ویژه در مقایسه با مادیات و چیزهای بی‌ارزش.