نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۴ سنایی

سنایی غزنوی / قصاید و قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

چو بر قناعت ازین گونه دسترس دارم

چرا ازین و از آن خویشتن ز پس دارم

خدای داند کز هر چه جز خدای بود

ازو طمع چو ندارم گرش به کس دارم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر بر اهمیت قناعت و رضایت از داشته‌های خود تأکید می‌کند. او می‌گوید که وقتی به قناعت دست یافته، دلیلی ندارد که به چیزهای دیگر وابسته باشد. او به خداوند تأکید می‌کند که از هر آنچه جز اوست، هیچ امیدی ندارد و اگر امیدی هم وجود دارد، تنها به خداوند مربوط می‌شود.