شمارهٔ ۵۵ سنایی
سنایی غزنوی / قصاید و قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
صدر اسلام زنده گشت و نمرد
گرچه صورت به خاک تیره سپرد
در جهان بزرگ ساخت مکان
هم بخردان گذاشت عالم خرد
پس تو گویی که مرثیت گویش
زنده را مرثیت که یارد برد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زنده بودن تاثیر و آثار بزرگانی اشاره دارد که حتی اگر جسمشان را از دست بدهند، ذهن و فرهنگشان همچنان در دنیا باقی است. شاعر می‌گوید که برای چنین افرادی مرثیه سرایی ضرورت ندارد، چرا که آنها با عقل و خرد خود جهانی بزرگ ساخته‌اند و یاد و خاطره‌شان همچنان زنده است.