رباعی شمارهٔ ۱۳۷ سنایی
سنایی غزنوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن بت که دل مرا فرا چنگ آورد
شد مست و سوی رفتن آهنگ آورد
گفتم: مستی، مرو، سر جنگ آورد
چون گل بدرید جامه و رنگ آورد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره احساسی است که یک بت (نمادی از عشق یا معشوق) در دل شاعر ایجاد کرده است. معشوق مست شده و به نظر می‌رسد که می‌خواهد برود. شاعر از او می‌خواهد که درگیر جنگ و جدل نشود، اما او به زیبایی‌اش اشاره می‌کند که همچون گل، لباس و رنگش را می‌درد. در مجموع، این شعر احساس عاشقانه و دلتنگی را به تصویر می‌کشد.