رباعی شمارهٔ ۱۴۵ سنایی
سنایی غزنوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دشنام که از لب تو مهوش باشد
دری شمرم کش اصل از آتش باشد
نشگفت که دشنام تو دلکش باشد
کان باد که بر گل گذرد خوش باشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی دشنام‌هایی اشاره می‌کند که از زبان محبوبش برمی‌آید و آن‌ها را دلنشین و جذاب می‌داند. او می‌گوید دشنام محبوب، همچون بادی خوش است که بر گل می‌گذرد و این نشان می‌دهد که حتی کلمات ناپسند او نیز برای شاعر زیبا و دل‌انگیز هستند.