رباعی شمارهٔ ۱۹۵ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساسات عمیق عشق و فراق است. شاعر به محبوب خود که برتر از همه زیبایی‌هاست، اشاره می‌کند و از غم از دست دادن او سخن می‌گوید. او خویشتن را از دست عشق آزاد کرده، در حالی که معشوق او با صبر و آرامش به انتظار نشسته است. شعر نمایانگر تضاد بین اشتیاق و صبوری است.