رباعی شمارهٔ ۲۱۲ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و دلبستگی به محبوب سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که دلش به خاطر عشق و خواسته‌اش گرسنه است و تنها وجود محبوب می‌تواند او را سیر کند. همچنین، شاعر تأکید می‌کند که محبوب، نعمت بی‌نظیری است که همه می‌شناسند، اما تنها کسی که ارزش و مقام او را درک می‌کند، کسی است که خود در عشق گرسنه است.