رباعی شمارهٔ ۲۱۳ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به عشق و وابستگی خود به معشوق اشاره می‌کند. او با حسرت از غم فراق می‌گوید و بیان می‌کند که اگر معشوق در دسترس باشد، او را پنهان خواهد کرد تا از چشم دیگران دور باشد. این اشعار نشان‌دهنده تنگنا و دردی است که در نبود معشوق احساس می‌شود.