رباعی شمارهٔ ۲۱۷ سنایی
سنایی غزنوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بادی که بیاوری به ما جان چو نفس
ناری که دلم همی بسوزی به هوس
آبی که به تو زنده توان بودن و بس
خاکی که به تست بازگشت همه کس
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به قدرت و زیبایی عناصر طبیعی اشاره می‌کند. باد به عنوان نماد حیات و نفس مطرح می‌شود، آتش به عنوان احساسات و آرزوها، آب به عنوان منبع زندگی و خاک به عنوان منشا همه چیز. به طور کلی، این شعر نشان‌دهنده ارتباط عمیق انسان با عناصر طبیعی و نیاز او به آنهاست.