رباعی شمارهٔ ۲۲۲ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات اشاره به زیبایی و جذابیت محبوبی دارد که با مشک و شکر آراسته است. این محبوب در کعبه‌ای از حسن جای دارد و عاشقان بر در آن بوسه می‌زنند. زیبایی او آن‌قدر زیاد است که هیچ چیز نمی‌تواند از جذابیتش کم کند.