رباعی شمارهٔ ۲۲۳ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از شاعر دعوت می‌کند که اگر به نزد محبوبی می‌روی، پیراهن چرب را کنار بگذار. زیرا زمانی که محبوب به تو نزدیک شود، خوشحالی و عشق باعث می‌شود که آن پیراهن به آتش بیفتد. در واقع، این شعر نمادی از قربانی کردن دنیا و لذت‌های مادی برای دستیابی به عشق و خوشبختی است.