رباعی شمارهٔ ۲۲۹ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که با وجود اینکه افراد دانا و درویش (فقیر) ممکن است از نظر مالی در وضعیت بهتری نباشند، اما از لحاظ دانش و آگاهی، ثروتمندان نادان به هیچ وجه به پای آنها نمی‌رسند. در نهایت، ارزش و خوشبختی واقعی در دانش و آگاهی است، نه در مال و ثروت. کسی که از دانش برخوردار است، همواره شاد و راضی خواهد بود، حتی اگر مال و مقام را از دست بدهد.