رباعی شمارهٔ ۲۵۲ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت‌های شعر، شاعر به زیبایی و ظرافت یک معشوقه اشاره می‌کند. او از زلف‌هایی که شبیه گل سمن است صحبت می‌کند و به رقص و زیبایی چهره‌اش اشاره می‌کند. شاعر معشوقه‌اش را به گلی نو تشبیه می‌کند که هر ساله زیبایی‌اش را می‌بیند و در جریان زمان، حال و هوای او تغییر می‌کند. حس عاشقانه و زیبایی‌های ظاهری در این اشعار به خوبی نمایان است.