رباعی شمارهٔ ۲۶۵ سنایی
سنایی غزنوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در خوابگه از دل شب آتش بیزم
چون خاکستر به روز ز آتش خیزم
هر گه که کند عشق تو آتش تیزم
چون شمع ز درد بر سر آتش ریزم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در دل شب در خوابگاه، شعله‌های عشقت مرا می‌سوزاند و چون به صبح می‌رسد، تبدیل به خاکستر می‌شوم. هر بار که عشق تو شعله‌ور می‌شود، من همچون شمع از درد و رنج بر آتش می‌ریزم.