رباعی شمارهٔ ۲۶۶ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به احساس عشق و شیدایی خود اشاره دارد. او می‌گوید در غم معشوقش دلشکسته و داغدار است، اما همچنان مانند آب در آتش وجود دارد. علاوه بر این، اگر معشوقش تصمیم به کشتنش بگیرد، او باز هم خوشحال خواهد بود، زیرا در عشق آن پری زن وجود دارد. عشق و ارادت او به معشوق بیشتر از هر چیز دیگری برایش اهمیت دارد.