رباعی شمارهٔ ۲۸۳ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از عتاب و ناراحتی خود از ابرها می‌گوید و به دنبال نور آفتاب است. او اشاره می‌کند که اگرچه مردمک چشمش را نمی‌بیند، اما وقتی چشمش را باز می‌کند، می‌تواند زیبایی و روشنی آب را مشاهده کند. این شعر بیانگر جستجوی امید و روشنایی در زندگی است.