رباعی شمارهٔ ۳۰۰ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این متن شاعر به حالتی از وجود اشاره می‌کند که انسان در دنیای مادی با مشکلات و خطرات روبروست، اما در عین حال امیدی به آرامش و مدد الهی دارد. او تأکید می‌کند که اگر کسی به مانند سایه به خداوند تعلق داشته باشد، دیگر از خطرات آتش و آب نمی‌ترسد، زیرا نزد خداوند همه چیز آزاد است و او در امان خواهد ماند.