رباعی شمارهٔ ۳۳۷ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و اهمیت معشوق اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگر معشوق به او رنجی برساند، او آن را تحمل خواهد کرد و نمی‌خواهد که رنج به معشوق برسد. از طرفی، اشاره به کوتاهی قامت معشوق و خجالت او در شب دارد که نشان‌دهنده احساس زیبایی و آسیب‌پذیری است.