رباعی شمارهٔ ۳۵۷ سنایی
سنایی غزنوی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
با من ز دریچه‌ای مشبک دلخواه
از لطف سخن گفت و من استاده به راه
گفتی که ز نور روی آن بت ناگاه
صد کوکب سیاره بزاد از یک ماه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده از زیبایی و لطف سخن گفتن معشوقش می‌گوید. او از دریچه‌ای مشبک به معشوق نگریسته و تحت تأثیر نور چهره‌اش قرار گرفته است. معشوق به‌گونه‌ای توصیف شده که نور چهره‌اش مانند صد ستاره درخشان و دل‌انگیز است که از یک ماه تابیده شده‌اند.