رباعی شمارهٔ ۳۶۳ سنایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش شخصی می‌پردازد که به رحمت الهی تبدیل شده و در زندگی‌اش نور و روشنایی را به ارمغان آورده است. او از مسیر رندی و بی‌اعتنایی به سوی پارسایی و اخلاق نیکو رفته و شایستهٔ نشستن در کنار سنایی، شاعر بزرگ و پارسا شده است.